Πρώτο φιλικό της σεζόν με τηλεοπτική κάλυψη, ευκαιρία για όλους μας να κάτσουμε μπροστά από τις οθόνες μας περιμένοντας να ξεκινήσει το παιχνίδι λες και είναι τελικός Ευρωλίγκας και να πάρουμε την δόση ερυθρόλευκης μεθαδόνης που ζητάμε από την στιγμή που τα μεθεόρτια των οργίων του Αρχηγού έληξαν.

cyte3fcwkaijpv

Ο Ολυμπιακός μπορεί να έπαιξε με τις μαύρες εμφανίσεις του αλλά αυτό ήταν το μόνο μαύρο στοιχείο της βραδιάς. Ο Βαγγέλης Μάντζαρης βέβαια επέλεξε την πρόταση που τιτλοφορεί το άρθρο για να ξεκινήσει τις δηλώσεις του στον Άρη Μπάρκα (και όποιος έχει παρακολουθήσει αυτήν την ομάδα για πάνω από ένα παιχνίδι σίγουρα καταλαβαίνει ότι μόνο τυπική δεν ήταν αυτή η κουβέντα του #MantzaCapitan) αλλά από εκεί και πέρα απόψε είχαμε:

  • Έναν Ολυμπιακό που επιδίωξε να παίξει το παιχνίδι περισσότερο στο μισό της αντιπάλου του παρά στο δικό του. Αυτό το προσπάθησε τόσο ξεκινώντας την άμυνά του από την επαναφορά του Ερυθρού Αστέρα και πιέζοντας σε όλο το γήπεδο όσο και προσπαθώντας να σπρώξει την μπάλα μπροστά σε κάθε ευκαιρία. Στο παραπάνω συνετέλεσαν διάφορα στοιχεία:Ο Σπανούλης μπορεί να πέτυχε 15 πόντους αλλά δεν έδειξε σε κανένα σημείο του παιχνιδιού να πρέπει να κουβαλήσει την επίθεση (με εξαίρεση ίσως τις πρώτες 4-5 φάσεις) – πράγμα που το δείχνουν και οι 6 ασσίστ του σε 24:45 συμμετοχής.Ο Έρικ Γκρην δείχνει πανέτοιμος να προσφέρει και να το κάνει σημαντικά, όχι μόνο με το επιθετικό του ταλέντο που το είδαμε σε σουτ για τρεις, σε σουτ από μέση απόσταση μετά από ντρίμπλα και σε μπασίματα με κάθε τρόπο αλλά και με την διάθεσή του να είναι ενεργότατο κομμάτι της αμυντικής προσπάθειας.Ο Παπανικολάου δείχνει να έχει ξανανιώσει και να είναι έτοιμος να παίξει το μπάσκετ που μπορεί. Το μενού περιελάμβανε συμμετοχή στην άμυνα, τρέξιμο με την μπάλα, κοψίματα προς το καλάθι, ρημπάουντ αλλά και σκοράρισμα (9 πόντοι, 4 ρημπάουντ, 2 ασσίστ και 2 κλεψίματα).Ο Γιάνγκ μπορεί να μην είναι ο Γιανγκ που περιμένουμε από πέρυσι το καλοκαίρι να δούμε και απ’ότι φαίνεται θα μας πάρει ένα σημαντικό διάστημα ακόμη αλλά κάτι τέτοιο ήταν λίγο πολύ αναμενόμενο. Αυτό που μετράει την δεδομένη στιγμή και το οποίο μπορεί να μας κάνει αισιόδοξους είναι η συμπεριφορά του στα hedge out (τα οποία ο Σφαιρόπουλος έδειξε να αφήνει εκτός αμυντικού πλάνου όσο ο Πάτρικ δεν είναι στο παρκέ)
  • Έναν Μάντζαρη που έδειξε ότι αφήνει την ατολμία πίσω του. Και σουτ και drives (καλά, ένα) και συμμετοχή στην γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας είναι πράγματα αρκετά να κρατήσουν ξάγρυπνη για ολονυχτία την εκκλησία των Μαντζαριστών και να κάνουν όλους εμάς τους υπόλοιπους να ελπίζουμε.
  • Όλους τους υπόλοιπους: Ο Πρίντεζης ήταν ο συνήθης Πρίντεζης, ο Μιλιουτίνοφ έμοιασε λίγο παραπάνω με κανονικό μπασκετμπολίστα, ο Χάκεττ μάλλον έχει το μυαλό του στο μωράκι που περιμένει και όχι στα Two Aorakia, ο Λοτζέσκυ ήταν ασυνήθιστα άστοχος αλλά δεν τον φοβόμαστε, ο Αθηναίου πήρε λεπτά ενώ μοναδική ίσως παραφωνία ήταν οι Παπαπέτρου, Αγραβάνης και Μπιρτς – ο πρώτος επειδή δεν έδειξε κάτι καινούργιο, ο δεύρερος επειδή έπαιξε λίγο και ο τρίτος επειδή δείχνει πιο πίσω απ’όλους τους άλλους.

Η στιγμή, ωστόσο, που εμένα προσωπικά με έκανε να ανυπομονώ ακόμη περισσότερο για το επίσημο τζάμπολ της σεζόν ήταν αυτό το χαμόγελο του Παπανικολάου μετά το κλέψιμο-πάσα στον Σπανούλη που έφερε το alley oop κάρφωμά του. Bring it on bitches!